ملاحظاتي در خصوص وضعيت نمایندگی فرهنگی آلماتی قزاقستان

گستره زبان فارسی

چو با آدمی جفت گردد پری نگوید پری جز به لفظ دری (عنصری)ابن بطوطه، جهانگرد مغربی (۷۰۳ -7۷۹ق) می گوید: هنگامی که در دربار پکن به سر می برد، در مجلس فرزند امپراتور غزلی از سعدی می خواندند و از بیت هایش یکی نیز این بود که: « تا دل به مهرت داده ام در بحر فکر افتاده ام چون در نماز استاده ام گویی به محراب اندری.»در شمال سوماترا بر سنگ گوری پاره ای از یک غزل سعدی کنده اند که در آن از ناپایداری این جهان سخن رفته است. روزگاری در سریلانکا شعر فارسی می گفتند و پادشاه این جزیره به فارسی سخن می گفت در کریمه غازی گرای خان دوّم، پادشاه این سرزمین ( ۹۹۶ - ۱۰۱۶ ق / ۱۵۸۸ - ۱۶۰۸م) که از نوادگان جوچی نبیره چنگیزخان بود به فارسی شعر می گفت و یک مثنوی به نام گل و بلبل دارد. امپراتوران عثمانی شعر فارسی می گفتند و ممدوح شاعران فارسی گوی قلمرو امپراتوری خود بودند. سلطان سلیم یکم عثمانی ( ۹۱۸ - ۹۲۶ ق / ۱۵۱۲ - ۱۵...